Een Korte Uitleg van de Drooglegging (En Waarom Het Zo Goed Was voor de Cocktailwereld!)

Jump to the Tom Collins recipe

Jump to the Mary Pickford recipe

Jump to the Mojito recipe

Jump to the Sidecar recipe

Als je aan de jaren 1920 denkt, zie je waarschijnlijk mannen in pakken voor je, en meisjes in flapperjurken met lange handschoenen, lange kettingen, lange sigaretten en veel veren! Dat decennium is iconisch om vele redenen – niet in de laatste plaats omdat het het geboortejaar was van veel van onze favoriete cocktails! Maar het was ook een tijd van drooglegging, toen de verkoop van alcohol werd verboden en matiging actief werd aangemoedigd.

Wat Was Drooglegging?

De oorsprong van de drooglegging begon eigenlijk in Massachusetts in 1838, toen een wet werd aangenomen
die de verkoop van alcohol in kleine hoeveelheden verbood. Dit werd in 1940 teruggedraaid, maar
toen kwam een soortgelijke wet in Maine in 1846 in werking. Deze werd een
paar jaar later aangescherpt, en een paar andere staten stelden hun eigen wetten vast met
religie als motivatie.

Er was veel steun voor het beperken van alcohol. Veel religieuze verenigingen steunden het, net als fabriekseigenaren en veel vrouwenorganisaties, die allemaal de negatieve effecten op handel en gezinsleven hadden gezien.

De drooglegging werd tijdens de Eerste Wereldoorlog wijdverbreider. In 1919 verbood het 18e
amendement de hele VS om alcohol te maken, verkopen en vervoeren.
Het werd streng gehandhaafd in het hele land, dus degenen die van een
sociale drankje wilden genieten, moesten creatief worden.

De Opkomst van Bootlegging

Op de een of andere manier werd drank nog steeds het land binnengesmokkeld, meestal via georganiseerde bendes. Deze
alcohol werd verkocht aan geheime bars, nachtclubs en winkels die speakeasies werden genoemd.
Deze waren vermomd als winkels, restaurants en huizen, om wetshandhavers te misleiden. Tegelijkertijd begonnen mensen hun eigen moonshine thuis te maken,
wat leidde tot een stijging van ziekenhuisopnames.

De woekerprijzen van alcohol beperkten het tot de midden- en hogere klasse. En de vraag leidde tot een sterke stijging van de criminaliteit, inclusief bendegeweld. Restaurants die zich aan de droogleggingsregels hielden, sloten uiteindelijk omdat hun winst afnam. De steun voor drooglegging begon te dalen terwijl de nationale inkomsten uit belastingen krompen.

En toen de Grote Depressie toesloeg, werd er meer opgeroepen tot het einde van de drooglegging.
In 1933 eindigde het nationale verbod.

Meer Cocktails, Alsjeblieft!

Zoals je je kunt voorstellen, was het smokkelen van alcohol een riskante onderneming, dus de kwaliteit was niet altijd de beste. Dit betekende dat bartenders creatief moesten zijn met hun drankjes om hun klanten te blijven aantrekken. Enkele van de beroemdste creaties zijn de Sidecar, de Mojito, de Mary Pickford en de Tom Collins.

Deze cocktails behielden hun populariteit zelfs na de drooglegging en verwierven hun plek
als klassieke cocktails die we vandaag de dag nog steeds graag drinken!