Wat Zijn De Verschillende Soorten Cocktail Shakers?

James Bond’s verwijzing naar "shaken, not stirred" is synoniem geworden met de geschiedenis van cocktailshakers. Zelf sterk beïnvloed door de gouden jaren van de cocktail, bracht auteur Ian Fleming zijn eerste Bond-avontuur uit tijdens de heropleving van het 5-uurs cocktailuur, zo kenmerkend voor de hogere kringen in de jaren 1950. Voor zowel Fleming als de rest van de wereld was de cocktailshaker een symbool van verfijning en succes geworden. Weggeduwd door de groeiende obsessie met elektrische gadgets in de jaren 60, raakte de cocktailshaker al snel in vergetelheid voordat hij weer centraal stond in wat liefkozend de “cocktail renaissance” van de jaren 90 werd genoemd, mede aangejaagd door de Amerikaanse film “Cocktail” uit 1988.
De strakke cocktailshaker van vandaag verscheen in de 19e eeuw puur bij toeval. Een herbergier, op zoek naar een snellere manier, ontdekte dat het veel makkelijker was om een drankje te mixen door een iets groter glas over een kleiner glas te plaatsen. Een snelle shake mengde niet alleen de drank, hij ontdekte ook dat hij zijn gasten kon vermaken met een spectaculaire show van zijn barkeep-vaardigheden. Kort daarna werd de cocktailshaker een onmisbaar accessoire bij het mixen van dranken. Honderden gepatenteerde ontwerpen overspoelden de markt terwijl barpersoneel experimenteerde om het ideale apparaat te vinden dat de cocktailervaring kon leveren.

In de jaren 1840 was een tweedelig zilveren ontwerp, algemeen bekend als de French Shaker, de populairste mixer in Groot-Brittannië. Het eenvoudige ontwerp van de French Shaker betekende dat er vaak een extra zeefje nodig was, maar afgezien daarvan was het apparaat zeer gewild vanwege zijn eenvoud. Zozeer zelfs dat de New Yorkse zilverfabrikant Roger’s Smith & Co in 1872 een vergelijkbare shaker uitbracht, genaamd de “Parisian”. Deze werd zo gewaardeerd dat zelfs in de jaren 1910 het Duitse metaalwarenbedrijf WMF het bleef produceren. Interessant genoeg is het een stijl die nog steeds populair is bij Europees barpersoneel.

Amerikaanse bartenders daarentegen gaven de voorkeur aan een heel ander type dan hun Britse collega’s. Jarenlang kozen zij voor een tweedelig apparaat van sierlijk glas en metaal, dat sindsdien bekendstaat als de Boston Shaker. De naam “Boston Shaker” verscheen voor het eerst in Groot-Brittannië in de jaren 1920 en werd vanaf dat moment gebruikt voor alle tweedelige mixers van glas en metaal. Het is interessant om te vermelden dat Harrods, het beroemde warenhuis in Londen, twee zilvergeplateerde Boston Shakers in hun catalogus van 1908 toonde. Deze cocktailshakers werden aangeprezen als essentieel voor het mixen van de Amerikaanse stijl drankjes die destijds in de mode waren.

Naarmate de populariteit van de cocktailshaker toenam, werden de ontwerpen steeds verder aangepast in de zoektocht naar de perfecte mixer. In 1884 ontwikkelde E. J. Hauck de French Shaker verder door een zeef in de bovenkant te bouwen, wat leidde tot een driedelig product genaamd de Combination Shaker. In 1883 maakte W. H. Murphy het apparaat nog gebruiksvriendelijker door een veerbelaste zeef direct in het onderste glas te plaatsen. Slim genoeg fungeerde het deksel van de Combination Shaker ook als maatbeker. De Combination Shaker is sinds de jaren 1920 de meest geaccepteerde variant en wordt nog steeds wereldwijd gebruikt.

Het hoogtepunt van de populariteit van de cocktailshaker valt samen met het einde van de Amerikaanse drooglegging. Vanaf dat moment werd de shaker een vertrouwd beeld op het zilveren scherm en in glanzende tijdschriften, en was het een veelgebruikt accessoire in zowel commerciële als huiselijke bars. De cocktailshaker groeide in al zijn eenvoud uit tot een symbool van verfijning en plezier, en blijft een zeer gewaardeerd hulpmiddel in de zoektocht naar de perfecte cocktail.