Geschiedenis van de Sazerac Cocktail

Jump to the Sazerac recipe

Een bedwelmende combinatie van absint, cognac en bitters, met een theelepel suiker voor de goede maat, is de Sazerac geen cocktail om snel achterover te slaan. Het hoge alcoholgehalte vraagt om langzaam nippen, waarbij je elke druppel koestert – drink te snel en je haalt misschien je tweede niet eens!

TL;DR

• De Sazerac-cocktail vindt zijn oorsprong in het New Orleans van de jaren 1830, gecreëerd door Antoine Amédée Peychaud met zijn eigen Peychaud's Bitters.
• De drank evolueerde van cognac naar rye whiskey door de phylloxera-epidemie eind 19e eeuw.
• Een verbod op absint van 1912 tot 2007 leidde tot het gebruik van vervangende likeuren totdat het verbod werd opgeheven.
• In 2008 werd de Sazerac uitgeroepen tot officiële cocktail van Louisiana en symboliseert het de rijke culturele erfenis van New Orleans.

De oorsprong van de Sazerac: een cocktail geboren in New Orleans

De Sazerac is een cocktail die diep verweven is met het rijke weefsel van de geschiedenis van New Orleans. Het belangrijkste ingrediënt van een echte Sazerac is Peychaud's Bitters – andere bitters volstaan simpelweg niet als je de meest authentieke ervaring wilt. Maar waarom is dat? De reden ligt in de oorsprong, waar zowel de bitters als de cocktail werden uitgevonden door één opmerkelijke man: Antoine Amédée Peychaud.

In de jaren 1830 was Peychaud eigenaar van een apotheek in het bruisende New Orleans. Zoals veel apothekers in die tijd, creëerde hij zijn eigen “tonic” – in dit geval de inmiddels beroemde Peychaud's Bitters. Hij begon zijn bitters te mengen met Sazerac de Forge et Fils cognac en een beetje suiker om een mengsel te maken waarvan hij dacht dat het geneeskrachtige eigenschappen had. Peychaud serveerde deze verwarmende mix aan klanten, die al snel een voorliefde ontwikkelden voor het verkwikkende drankje. Het duurde niet lang voordat de populariteit ervan buiten de muren van Peychaud's apotheek begon te groeien.

Oorspronkelijk geserveerd in een klein eierdopje, in het Frans een “coquetier” genoemd, werd Peychaud’s uitvinding steeds meer erkend als een heerlijk drankje in plaats van alleen een medicinale remedie. Het succes trok de aandacht van een lokaal koffiehuis, dat de rechten verwierf om de cocktail te verkopen en het vernoemde naar het merk cognac dat bij de creatie werd gebruikt.

In de loop der tijd werd de cognac vervangen door rye whiskey, een verandering die deels kwam door het tekort aan Franse cognac na de phylloxera-epidemie eind 19e eeuw. Zo evolueerde het drankje tot de Sazerac die we vandaag de dag kennen en waarderen.

Het overwinnen van moeilijke tijden

De reis van de Sazerac is echter niet altijd zonder obstakels geweest. In 1912 kreeg de cocktail een flinke uitdaging te verduren toen absint werd verboden in de Verenigde Staten en veel delen van Europa. Het verbod was gebaseerd op de aanwezigheid van thujon, een chemische stof waarvan men, zij het onterecht, dacht dat het schadelijke psychoactieve effecten had, waaronder hallucinaties en toevallen.

Tijdens de jaren zonder absint vervingen bartenders de groene geest door verschillende anijsachtige likeuren zoals Herbsaint – een in New Orleans geboren merk dat speciaal werd ontwikkeld als absintvervanger. Hoewel de Sazerac populair bleef, vonden veel liefhebbers dat het de unieke karakteristiek miste die echte absint gaf.

Opluchting kwam in 2007 toen de Verenigde Staten het absintverbod opheften nadat was vastgesteld dat de moderne productie van thujon te laag was om schadelijke effecten te veroorzaken. Dit betekende dat bartenders weer Sazeracs konden maken in hun oorspronkelijke glorie, wat de interesse in deze historische cocktail nieuw leven inblies. Deze verandering werd met enthousiasme ontvangen binnen de cocktailgemeenschap en daarbuiten.

De Sazerac: symbool van Louisiana

Met de terugkeer van absint vestigde de Sazerac zich snel weer als dé New Orleans-cocktail bij uitstek. Als erkenning voor zijn historische betekenis en diepe culturele wortels werd de Sazerac in 2008 uitgeroepen tot officiële cocktail van Louisiana. Deze benoeming versterkte alleen maar zijn status als essentieel onderdeel van het erfgoed van de staat en een onmisbare ervaring voor bezoekers van New Orleans.

Terwijl toeristen naar New Orleans trekken, maken velen er een punt van om een Sazerac te proeven in een van de iconische bars van de stad. Het is meer dan zomaar een drankje; het is een slok geschiedenis, die de geest en veerkracht van de Crescent City belichaamt. Van zijn bescheiden begin in een lokale apotheek tot zijn erkenning als symbool van Louisiana, staat de Sazerac-cocktail als een bewijs van de rijke, gelaagde geschiedenis van New Orleans.

Het perfecte Sazerac maken

Een perfecte Sazerac maken draait net zozeer om techniek als om ingrediënten. Hier is een stapsgewijze gids om je te helpen deze klassieke cocktail te maken:

• Absint spoeling: Spoel een gekoeld old-fashioned glas met 10 ml absint, draai het rond om de binnenkant van het glas te bedekken. Gooi de overtollige absint weg.
• Mengen: Plet in een mengglas een suikerklontje met een paar druppels water om het op te lossen. Voeg 50 ml cognac toe (of rye whiskey voor de moderne twist) en twee scheutjes Peychaud's Bitters. Vul het mengglas met ijs en roer tot het goed gekoeld is.
• Serveren: Zeef het mengsel in het voorbereide old-fashioned glas. Garneer met een citroenschil, waarbij je de oliën over de cocktail uitdrukt voordat je de schil in het glas legt.

Een Sazerac drinken is als het omarmen van een stukje levende geschiedenis. Elke slok draagt de erfenis van de levendige cultuur van New Orleans en de ontembare geest van vernieuwing. Dus de volgende keer dat je een Sazerac in handen hebt, neem dan de tijd en waardeer het verhaal dat in deze emblematische cocktail besloten ligt.